Gesch Berner

De geschiedenis van de Berner Sennenhond

De naam Berner Sennenhond zegt veel over de geschiedenis van ons mooie ras. Berner verwijst naar het Zwitserse kanton Bern, waar de honden oorspronkelijk vandaan komen. Sennenhond verwijst naar de functie van de hond. Een senner was een hoeder van een kudde vee.

Een senner was de hele lente en zomerperiode met het vee op de alpenweide. Hij werd in zijn werk bijgestaan door zijn hond: de Sennenhond. Deze hielp hem de kudde bij elkaar te houden. Gedurende de winterperiode verbleven de Senner en zijn hond op de boerderij. Hier woonden de honden dus samen met de boerenhonden die het erf bewaakten. Uiteraard vermengden deze honden zich. Waarschijnlijk kwamen ze ook uit dezelfde nesten voort.

Zoals hierboven al genoemd, werd de Berner (of zijn voorganger) gebruikt voor het hoeden van het vee. Daarnaast had hij een functie als bewaker van het boerenerf en trok hij de hondenkar, om bijvoorbeeld de melk te vervoeren.

De Berner heeft in het verleden de naam Durrbachhund of Durrbachler gehad. Dit verwijst naar het plaatsje Durrbach. In de herberg van Durrbach werden honden verhandeld die geschikt waren voor het trekken van karren. Deze honden werden Durrbachhunden genoemd, wat enige tijd de algemene benaming is geweest voor grote, krachtige honden met driekleurig lang haar, uit het kanton Bern. Vanaf het begin van de twintigste eeuw werd de Berner Sennenhond raszuiver gefokt uit boerenhonden uit het kanton Bern.

In het verleden hebben een aantal liefhebbers van het ras in Nederland het “Wägeliteam” gevormd. Hun Berners trokken een mooi versierde oude hondenkar, met daarop lege oude melkbussen. Zelf waren de eigenaren in Zwitserse klederdracht gehuld. Het Wägeliteam gaf demonstraties en was aanwezig op bijvoorbeeld braderieën.  Ondanks het feit dat de honden uit dit team geen echt werk verrichten, mocht het Wägeliteam geen uitzondering vormen op het sinds 1962 in Nederland geldende verbod op het gebruik van de hond als trekkracht (Scandinavische rassen uitgezonderd). Dit betekende het einde van het Wägeliteam.

Door zijn geschiedenis als boeren erfhond kan de Berner (mits goed gesocialiseerd) uitstekend omgaan met het eigen ‘klein vee’ zoals kippen, konijnen en katten. Het zijn zeer sociale honden die het ook heel goed met andere honden kunnen vinden. Omdat Berners zo sociaal zijn is het absoluut geen hond voor in een kennel, maar een fijne huisgenoot.